Natuurlijke selectie

In de GFT-container ligt een roze-beige blubber, het overblijfsel van de taartenwedstrijd (zie hieronder). De pissebedden en naaktslakken die normaal overal overheen krioelen als je die bak opendoet lijken er geen bek op te willen zetten. Misschien houden ze niet van vet en zoet.

In het vogelhokje had ik twee stukjes gelegd van de brownie-taart van Sjoukje. En daar zat gisteren een vogeltje (is het een koolmees? Ik heb een boekje nodig) stukjes af te peuteren. In de appelboom zat een soortgenootje, een vrouwtje denk ik, afwachtend te kwetteren. Zij kreeg de kruimeltjes, hij had het er maar druk mee. Op de foto zie je precies een kruimel in zijn snavel.

Natuurlijke selectie heb je dus zelfs op het gebied van banket - wat is de wereld toch leerzaam.

Let them eat cake

Acht taarten kwamen er gistermiddag bij mij op de keukentafel, en hoewel ze er niet eens zo groot uitzagen, waren ze zwaar en zoet. Zo zwaar, dat ik de rest van de dag niets meer hoefde. Al had ik maar kleine stukjes geproefd.



Het was Lolkjes idee (L staat links op de foto, naast haar dochter Annie), twee weken geleden, om zo'n wedstrijd te houden, met een publieksbeoordeling en een echte jury.


Het leek er eerst op, of alle taarten door vrouwen zouden worden gebakken, maar er kwamen toch nog twee mannentaarten, een met rabarber (werd erg origineel gevonden, al lekte hij alle kanten op) en een met walnoten (,,Het lijkt wel kots'', had een van de proevers op zijn formulier gezet).



Terwijl de jury - Teake Zijlstra, oud-LC-medewerker en ooit derde patissier op de Holland Amerika Lijn - nadacht, zochten bezoekers de tuin op, om een beetje uit de buurt van al die zware zoetigheid te komen. Tryntsje had net zo'n groen bloesje aan als mijn klimop.



Het publiek hing aan de lippen van jurylid Teake. Overigens leken de heren zich het minst om de uitslag te bekommeren.

Winnares werd Jantien, die van Teake een mooi rozet opgespeld kreeg. Ze was, met haar eenvoudige appeltaart, ook de publieksfavoriet. Zij mag zich een jaar lang Lekkerste Taart 2006 noemen.

Stemmen

Vandaag mochten we stemmen over de plannen voor het Zaailand. Mijn dichtsbijzijnde stemhok is in het Stadhuis, wat wel wat sjieks heeft.

Het eigenlijke stemmen over dat Zaailand, daar werd nogal op gemopperd omdat het ingewikkeld zou zijn.

,,U doet er wel lang over'', zei de meneer van de stemcommissie tegen mij, op een toon van we-hebben-er-weer-zo-eentje.

,,Dat komt omdat ik een foto van mijn vinger maak terwijl ik op de knop druk'', zei ik terug, alsof dat de normaalste zaak van de wereld was.

UV

Collega Erwin heeft een UV-pen gekocht. Die schrijft met onzichtbare inkt, en er zit een blauw UV-lampje aan waarmee je die inkt dan kunt zien. Fascinerend, en ze zijn gewoon bij de Blokker te koop.

Als je met dat UV licht op je tanden schijnt, lijken ze veel witter dan in het echt, zo vond ik uit op het toilet. Op de foto ziet het er anders uit dan in het echt, meer met een blauwe vlek op het gezicht, maar ook zo heeft het wel wat.

Suiker

Vanmiddag in de supermarkt kwam ik Huub Mous tegen, die een telefoon aan zijn oor hield en vroeg of er nog genoeg suiker in huis was. Ik schoot in de lach, want ik vind dat soort gesprekken vermakelijk.

Toen wist ik nog niet, dat Huub, die graag ferme uitspraken doet op internet, al dik een maand een eigen website heeft. Daarop meldt hij dat ik een lul ben, vanwege het gedoe rond het Zaailand. Misschien heeft hij gelijk: lees het zelf maar. Ik denk achteraf wel dat wat extra suiker geen kwaad kan, in huize Mous.

Zaailand

Het was absoluut de leukste manifestatie die ik in jaren in Leeuwarden heb meegemaakt. Zondag hadden Aart Nieuwland en anderen op het Zaailand met steigers, hoogwerkers en ballonnen een indruk gegeven van hoe groot het eigenlijk allemaal wordt, de nieuwe winkels en het Fries Museum. Woensdag is daar een referendum over.

Op het plein liepen allemaal Leeuwarders, die met zomaar andere Leeuwarders over al die plannen babbelden, en naar de ballonnen wezen die de hoeken aangaven van het dak van het Fries Museum. De foto heb ik gemaakt uit het bakje van een hoogwerker, zo hoog wordt dat dak dus.


Of mensen keken hoever de nieuwe winkels het zicht benemen op het Paleis van Justitie. De hoeken van die nieuwe winkelpanden kun je op de foto zien: die zijn met groen gaas bekleed en ze worden zo hoog als die ballon, ongeveer. Ja, je ziet inderdaad een stuk niet.



Er kwam wat inbeeldingsvermogen bij kijken, want de ballonnen woeien nogal heen en weer.

Hartstikke mooi. De gemeentelijke PvdA was er zelfs voor teruggekomen van een soort vergaderweekeind hoewel ze dat eerst niet wilden, hoorde ik op het plein. Boosaardige roddels natuurlijk, maar aardig om te horen.








Zelf mocht ik in de Bres wat voor- en tegenstanders introduceren en een discussie leiden. Er was lekker veel publiek, dat hield de boel wel aan de praat.






Eerst kwam Johan Vos, die vindt dat iedereen voor deze plannen moet stemmen. Want het is goed voor de stad en we moeten niet altijd zo negatief doen. Hij wond zich er even later op het plein ook ontzettend over op.




Daarna architect Chris Vegter, die het plan een soort lelijke jurk vindt: wat je er ook aan verstelt, je doet hem toch niet aan. Dus ook al krijg je de stof gratis, niet maken, die jurk. Van hem moeten we tegen stemmen.




Raadslid Piet van der Wal, die met een soort tekenfilmpje aantoonde dat de markt er straks niet meer op past is tegen die winkels.





En tenslotte Peter Walon, die het plan niet veel vond, en zei, stem maar tegen, ze willen zo graag met dat plein aan het werk, dus als dit niet doorgaat is er zo weer een nieuw en hopelijk beter plan. En daar is dan ook wel weer geld voor, zei Walon. Hij is dus tegen.



Ik weet nog niet wat ik moet gaan stemmen.