maandag 24 oktober 2011

Stradavidsvaarders



In deze kerk (de Halloween-achtige foto is zaterdagavond gemaakt, direct na de laatste uitvoering van Paardenkracht Mannenmoed) heb ik een week elke avond op de preekstoel gestaan en luisteraars zinnen voorgelezen als Zondag den 22e augustus zijn de Stradavidsvaarders binnen gekomen: de vangst was zuinig.

Geen mens die er naar gevraagd heeft, gelukkig, want ik heb geen enkel benul wat een Stradavidsvaarder is. Eerst dacht ik dat er Stradivarius stond, maar dat slaat nergens op in een memorieboek van Cornelis Sorgdrager, een Amelander uit de achttiende en begin negentiende eeuw.



Gelukkig is er Google, dat weliswaar ook niet weet wat een Stradavidsvaarder is, maar oppert om Straat Davis-vaarder te proberen. Dat is dus niet een scheepstype, maar een schip dat voor de walvisvangst naar de Davis Strait, westelijk van Groenland, vaart.

Het is verder een weetje van niks, maar het leuke vind ik dat die zeventiende-eeuwse dagboekanier bij het opschrijven gewoon op de klank is afgegaan en dacht: dat snappen ze zo ook wel.

vrijdag 21 oktober 2011

Omdat het er is



Waarom maak je dit soort foto's, terwijl iedereen die op Ameland komt dat eigenlijk al doet sinds de uitvinding van de fotografie? Omdat het er lekker uit ziet. Of zoals bergbeklimmer George Mallory het zou zeggen: ,,Because it's there.''




Overigens mag het herfstvakantie zijn, op het strand is het heel erg rustig.

donderdag 20 oktober 2011

Er is hoop



Mijn oud-chef Willem de Boer, zelf zeer actief in de kerk, reageerde verheugd toen ik hem vertelde dat ik deze week vier keer voor een volle kerk sta, op de preekstoel.

,,Dat had ik altijd al gedacht'', zei hij.

Ik preek helemaal niet, vertelde ik er dadelijk maar bij. Ik lees met een wat bekakte stem fragmenten voor uit de dagboeken van Cornelis Sorgdrager, een Hollumer die tussen 1779 en 1826 noteerde wat voor weer het was, welke schepen er waren vergaan en hoe het er in de rest van de wereld aan toeging. De onthoofding van Lodewijk de Zestiende staat er ook in.

Het is onderdeel van de voorstelling Paardenkracht Mannenmoed, op poten gezet door het Interkerkelijk Zangkoor. Dat zingt speciaal geschreven liederen over de reddingboot, de vuurtoren, jutten en het eiland, met tussendoor korte optredens.



De premiere was gisteravond een succes, denk ik als ik afga op alle complimentjes na afloop. Ook hier zeiden verschillende mensen dat ik mijn roeping gemist heb en op de preekstoel pas goed tot mijn recht kom.

Greetje was een van hen.

,,Ik denk het niet'', zei ik tegen haar.

,,Al is de boodschap vermoedelijk wel, dat als iemand als ik op een preekstoel kan belanden, er werkelijk voor iedereen hoop is.''

(De foto en het filmpje zijn van Jeanet de Jong)

dinsdag 18 oktober 2011

Up where we belong



Met 13 LC-redacteuren kun je in Londen alle kanten op: van links naar rechts, van laag naar hoog. Opgenomen in Shanghai Blues en de London Eye.

In de London Eye - dat grote reuzenrad tegenover de Big Ben - werd onze groep door het lot opgesplitst. In het karretje tussen ons in zaten enkel een man en een vrouw. Toen hun cabine op het hoogste punt was vroeg hij haar ten huwelijk.

Veel meer mensen doen aanzoeken op het allerhoogste punt van het reuzenrad, zou rondleider James later vertellen. ,,You just say 'I do' and it's all downhill from there.''

Readers on a train



Velen vragen zich af: journalisten schrijven wel van alles, maar lezen ze zelf ook? Eenmalig lichten we een tip van de sluier op. Dit hadden de dertien LC-journalisten afgelopen weekeinde naar Londen bij zich. Van lezen kwam niet veel, zelfs niet in de trein terug naar Leeuwarden.





Verdere toelichting komt er niet, behalve dat een van deze boeken een recensie-exemplaar is en niemand van het gezelschap een iPad of eReader bij zich had.

maandag 10 oktober 2011

Sinterklaasoorlog



In Leeuwarden woedt een Sinterklaasoorlog, lezen we vandaag in de krant. De Sinterklaas die traditioneel de stad in komt, op 12 november dit jaar, gaat niet meer langs de Schrans. Daarom hebben de winkeliers daar een eigen intocht op poten gezet.

Fantastisch!

Het inspireerde dadelijk tot bovenstaand flauwekulfilmpje (dank aan Rob Leemhuis). De ondertiteling is misschien niet altijd correct Leeuwarders, maar ik heb zoveel mogelijk het Amelands proberen te vermijden.