Hoorn zien en zwijgen

Je moet er zelf het geluid van kraaien, de wind, de kerkklok en het verkeer even verderop bij bedenken, maar dan heb je dit paadje rondom het kerkhof van Hoorn aardig in beeld.



Niet alleen Sikke ligt hier begraven, weet ik nu, ook de as van zijn in 2006 overleden broer Piter Doele is hier, onder een soort metalen bloem.

Slapen bij de dominees

In pension De Postoari heten alle kamers naar dominees, want het is een voormalige pastorie. De namen staan op schoolbordjes naast de kamerdeur.




Ik slaap elke nacht in de kamer Dominee Scheepstra. Twee Amerkaanse barkrukken en nog zo wat voorwerpen maken duidelijk, dat we hier met de jaren vijftig te maken hebben.

Collega Adwin is ondergebracht in Dominee Wiersma, die hier in de jaren zeventig geweest is.



Op de kamers staan foto's van de dominees en hun gezinnen. Dit is dus dominee Wiersma en zijn familie. Op de achtergrond het kerkje van Hoorn, dat hier vlakbij is. Daar ligt oudcollega Sikke Doele begraven, die deels op Terschelling is opgegroeid. Vlak voor zijn dood in 2002 schreef hij een gedicht over zijn graf in Hoorn, met daarin de tekst

Hoe sil it lizze tusken de
hekken, roazen en mieren
in drok folkje ûnder de grûn
ik mei der by lizze mar se
prate net sa'n protte mei my
want ik bin net ien fan harren
mar ik haw der op skoalle sitten
dat skeelt

Met zoveel historie om je heen zou je verwachten dat een mens geen oog meer dicht doet, maar het slaapt hier voortreffelijk.

Merel? Heb jij de kaartjes?

Er zijn veel middelbare vrouwen in ons land en ze net zaten haast allemaal op de snelboot naar Terschelling. Niks op tegen, al zijn ze erg opgewonden, te goedgemutst, dragen ze vrij grote sieraden en torsen ze veel bagage mee. Het festival waar ze heen gaan noemen ze Oerol, met de nadruk op de tweede lettergreep en hun dochter, als die mee is, heet Merel.

Rood op de graat

In een tent voor het restaurant van tv-kok Reitse Spanninga was dinsdagavond - de dag van de Hollandse Nieuwe - een haringparty. Haringman Doede Bleeker sneed ter plekke de haringen open, hakte er vaardig de kop af, verwijderde wat vel en de graat en je kon hem zo opeten. De haring bedoel ik, Doede niet.

Sjoerd, op de foto, vertelde dat hij nog nooit vis had gegeten, dit zou zijn eerste worden. Hoe het hem smaakte hebben we niet gehoord. Wel zei hij dat zijn moeder haar oren niet gaat geloven als ze hiervan hoort. Hij komt uit Schaarsbergen, daar kennen ze de zee en haar producten niet.

Een man uit Harlingen vertelde dat hij oorspronkelijk uit Katwijk komt en tussen de vissen is opgegroeid. Letterlijk, want de hele week hing rond zijn geboortehuis de stokvis te drogen.

De manier waarop haring tegenwoordig gevangen en bewaard wordt deugt eigenlijk niet, vindt hij. Daarom is die zo lekker niet meer als vroeger, toen Hollandse Nieuwe nog echt uit Holland kwam. ,,Deze is me te rood op de graat'', zei de man. Dat klonk deskundig, al vond ik ze als leek toch erg lekker en zacht.

Dakgoot

Verstopte dakgoten, die haat ik. Zeker in de vroege morgen.

Cutting edge

,,Het begint al met kleine kinderen'', zei de stationskapper, die vanmiddag in een filosofische bui was. ,,Eerst leren ze lopen, en dan moeten ze stilzitten. Dan leren ze praten en moeten ze hun mond houden. Dan zijn ze vijf en dan horen ze dat Sinterklaas niet bestaat en God wel.''

Het was onderdeel van een langer verhaal, dat erop neerkomt dat mensen door egoisme gedreven worden, rijkaards met veel geld erger verslaafd zijn dan junks (,,want die kopen tenminste nog wat als ze een tientje hebben''), mensen enerzijds mopperen over bonussen voor directeuren en anderzijds applaudisseren voor voetballers die miljoenen krijgen, ook al zitten ze op de reservebank.

Hij had ook nog wat losse oneliners, die zo rap gingen dat ik er maar twee kon onthouden.

• Wie achter de kudde aanloopt, komt altijd in de stront


• Hoe ouder de bok, hoe harder de hoorn

Zelfs heb ik vrijwel niks gezegd, behalve dat ik hem gelijk gaf toen hij me op de man af vroeg: ,,Zo heb je het zeker nog nooit bekeken.''