There's a place for us

Me @ West Side Story. Als je goed kijkt zie je het woord intermission, pauze dus, staan. Ik kijk nu echt alles.

You say you want an evolution

Van deze eerdere levens herinner ik me niets, maar dit ben ik als oermens, toen ik nog overal haar had. Linksboven als Australo- pithecus Afarensis (3.700.000 jaar geleden), daaronder homo habilis (2.200.000 jaar geleden), rechtsboven homo erectus (1.800.000 jaar geleden) en dan rechtsonder als homo heidelbergiensis (500.000 jaar geleden).

Je kunt het met elke foto doen op een aan Charles Darwin gewijde site van de Engelse Open Universiteit.



Dit is bijvoorbeeld Andries Knevel. Dat brilletje is fraai, dat moeten ze bij diorama's van oermensen voortaan ook doen.

Oh my god, it's a giant plasma!

Net bezorgd: giant plasmascreen. Aan de grote kant misschien, maar het beeld is prachtig en daarmee zijn de al jaren sluimerende plannen om een filmscherm in de kamer op te hangen ten einde. Voorlopig.

,,Mooi dat mensen nog zo'n aanschaf doen, tijdens zo'n crisis'', zei ik bij wijze van praatje tegen de bezorger. ,,Dat houdt de economie toch nog wat op gang.''

,,Welke crisis?'', zei hij.

Het beeld is uit 'Barry Lyndon', want als eerste test moet je wel een goede film opzetten natuurlijk. En inderdaad, er moet nog een kast onder.

Hast du etwas Zeit für mich...

Anne, die zowel mijn huisarts is als de vader van Rik, hoorde van onze plannen om de film 'Watchmen' te gaan zien in de Imax-bioscoop in Amsterdam. ,,Ik wil wel mee'', zei hij.

Watchmen is een beroemd stripboek, over superhelden, een stap verder doorgedacht en met een heleboel zijsprongetjes. Je doet er een paar dagen over om het te lezen. Rik heeft het gelezen, ik heb het gelezen, Anne is halverwege blijven steken.

Door de tekst heen zit een strip in de strip, en af en toe zijn er tekstfragmenten, stukken uit dagboeken, verslagen van een psychiater. Het speelt zich af in de jaren tachtig, die net even anders zijn. Nixon is voor de derde keer herverkozen en er dreigt een atoomoorlog met de Russen.

De film is nogal overdonderend, zeker als je hem haarscherp, zonder pauze en met gigageluid in de Amsterdamse Imax ziet. Heel veel verhaallijnen zijn gebleven - wie de strip niet heeft gelezen kan er vast geen touw aan vastknopen - en er zijn wat toespelingen aan toegevoegd. Zo weet ik nu wie Kennedy vermoord heeft. Dezelfde moreel onfrisse superheld die in deze wereld het Watergate-schandaal terugstopte in de doofpot.

Er is heel veel in te zien, misschien dat de film daarom af en toe even op slowmotion gaat. Misschien was het nog beter geweest als je hem beeld voor beeld had kunnen bekijken, maar ja, dan ben je weer terug bij de strip.

En dan had je de muziek gemist, die eigenaardig is: 'Hallelujah' van Leonard Cohen bij een vrijscene, Philip Glass bij een ongeluk in het laboratorium en het meest opvallend: '99 Luftballons' van Nena tijdens een romantisch etentje. Dat liedje - ik heb het nooit leuk gevonden - zit me nu, een dag later, nog in het hoofd.

Hij is ook wreder dan de strip, geloof ik, vol ruige schiet-, vecht- en moordpartijen. Op zulke momenten is het ontnuchterend om je huisarts bij je te hebben. ,,Ik heb de afgelopen twee-en-half uur meer bloed gezien dan anders in twee weken'', stelde Anne vast.

Und das so was von sowas kommt.

Zeemanshoop

Deze foto komt van het online LC-archief, hij is van Jan Spoelstra. Ik heb hem een beetje bewerkt. In de verte staat Theo de bakker naar ons allemaal te zwaaien, vanaf zijn boot Zeemanshoop.

Toen we een keer naar een optreden van de Stones gingen, in Den Haag, moesten we eerst langs een garage rijden ergens in het land, waar een old-timer te koop stond. Een bakbeest, iets Amerikaans geloof ik (Plymouth?), waar Theo belangstelling voor had. Hij heeft hem kort daarna gekocht en deed hem na een paar jaar weer van de hand.

Vlak voor het concert zaten we in een cafe, waar het zo gezellig was dat hij voorstelde om daar gewoon te blijven zitten en dat concert verder te vergeten. Doe waar je plezier in hebt, zei hij daarmee eigenlijk, want zo lang duurt het allemaal niet.

Van alles lente

Sneeuwklokjes, crocussen, een roeiboot met een vrouw met een rode jas, woonboot te koop aan de Oosterkade, katten die halverwege de boom weer naar beneden komen, hardlopers die na twintig meter gaan slenteren, merels tussen de bladeren in de Prinsentuin, een achtergelaten knuffel bij de buste van Van Welderen







Harmoniegangers met kaartjes voor 'Sunset Boulevard', een rij bij La Venezia, een zwaan, dat huis achter de Grote Kerk is eindelijk ook verkocht, wandelende echtparen met de jas los, wielrenners, loslopende honden, lege bierblikjes op een bankje, net geen zon, tulpen voor huiskamerramen. Het is lente.