Een feestje, waarschijnlijk




Op de Volksstraat in Antwerpen, niet ver van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, lagen rozenblaadjes op de straat. Ze zagen er nog vers uit, hier was duidelijk pas een feestje geweest.



Dat bevestigde de glascontainer om de hoek. Er was verder niemand te zien, maar dat zou ook echt verbazingwekkend zijn geweest.

Natuurlijke historie



,,Je wilt niet elke twee jaar een dode hamster weggooien toch'', zei de mevrouw op de fiets achter me bij de geldautomaat. ,,Dat is elke keer huilen.''

Ik keek om, ik dacht dat ze het tegen mij had. Er was niemand te zien en ze hield ook geen mobieltje vast, maar onzichtbaar achter haar bleek een kind op de pakjedrager te zitten.

,,We hebben het over hamsters'', legde ze uit. ,,Die leven nooit langer dan twee jaar, dan krijgen ze kanker. Dat komt van de incest.''

Ze lachte schamper om zoveel domheid bij die hamsters. Ik had mijn geld inmiddels.

Vreemde eenden



Wie door Leeuwarden vaart op zo'n platte praam ziet nog eens wat. Gisteren deed ik dat met collega's, en onderweg waren er niet alleen eenden, bijzondere begroeiing op het Naauw, huizen van weer andere collega's, nooit voltooide cafes naar Utrechts voorbeeld en de Langste Pijp van Europa (60 meter, als ze de vuurtoren van Ameland er plat op de grond naast leggen is-ie korter), maar ook interessante junks, bij het gebouw dat vroeger van de Amro-bank was.

EK



Het slaat overal toe, zelfs op de krant. Hier zien we iemand in een pak dat een ballon is, opgeblazen met een meegeleverd pompje dat op vier 1,5 voltsbatterijtjes werkt. Ik bood hem geld om met dit pak aan vanavond naar de film te gaan, maar dat ging niet door.

Dertigduizend mensen in Noord-Nederland worden regelmatig onderzocht, voor een breed opgezet bevolkingsonderzoek van het UMCG naar chronische ziekten en ik ben nu een van hen. Hier lig ik in een raamloos kamertje in Drachten met een reeks lekker koude zuignapjes op mijn borst, die bezig zijn een hartfilmpje te maken.

Heb ik dan een chronische ziekte? Welnee, maar zo'n onderzoekje is altijd leuk.

,,U moet zometeen wel uw fototoestel wegdoen'', zei Aafje, die het onderzoek deed. ,,Want het geeft een enorme uitslag op de monitor.''

Het draaide om bloeddruk (10 keer), lengte, gewicht, het hart dus en de longinhoud, waarvoor je met uiterste kracht op een buisje moet blazen met een clip op de neus (5 keer).

,,Toe maar! Toe maar! Ga maar door! Er komt nog steeds lucht uit!'', riep Aafje daarbij als aanmoediging, terwijl ik me de kop bijna uit elkaar blies. Net een sportwedstrijd.

Daarna was er zo'n intelligentietestje waarbij een reeks plaatjes moest worden afgemaakt en een psychologische ondervraging. Of ik wel eens paniekaanvallen krijg in afgesloten ruimtes waar ik niet uit kan en of ik er erg tegenop zie om in de belangstelling te staan. Ik vond het hier juist heerlijk.

Geen lepel

Een filmliefhebber (wat zou het anders kunnen zijn?) heeft onlangs 'There is no spoon' geschilderd op een wand waar de Oostergoweg de Schrans kruist. Er staat een vorkje naast, dat is een beetje jammer, maar verder is het een mooie filmkwis in de open lucht.



Makkelijk natuurlijk, maar nu de vervolgvraag voor gevorderden: in welke film wordt soldaat Spoon door weerwolven verslonden, zodat een van zijn kompanen meldt: ,,There is no spoon''?