Meindert en Meike

Meindert Talma gaf gisteravond een show met zijn band, waar hij bij de liedjes speciaal gemaakte filmpjes vertoonde.

Een paar dagen geleden kreeg ik een mailtje, of ik ook kwam. Daar had ik wel zin in, schreef ik terug, maar dan hoopte ik ook op dia's van zijn dochtertje, dat inmiddels alweer zeven weken oud is.

Nou, daar deed meneer de kunstenaar niet aan.

,,Neem dan op zijn minst even wat foto's mee'', zei ik. Dat beloofde hij.

Gisteravond in het Grand Theater in Groningen allemaal persoonlijke problemen met meisjes op het doek, maar de foto's had hij niet bij zich. ,,Ik bin se ferjitten'', zei hij.

,,Ik heb er wel een paar bij me'', zei zijn vriendin, die hij in zijn columns altijd L. noemt. En ze viste een hele stapel uit haar tas. Daarom hierbij een foto van popster Meindert en zijn dochter Meike. Heeft nog niet eens in de Story gestaan.

Anatomische les

s

Na de foto's van mijn elleboog, die al als ,,medische porno'' zijn bestempeld, nog eentje. Voor het Rembrandtjaar. Drie jaar geleden als kerstkaart gemaakt, maar nooit gebruikt want je ziet bijna niet dat ik het ben, met tandartsklemmen in mijn mond.

Andermans weblog

Onze fotograaf Wietze Landman heeft ook een weblog. Vanmorgen zette hij me op de foto terwijl ik op de redactie een souveniertje uit de grote kast vol prullaria uit alle landen op de foto zette. Elke dag maken we een paar van zulke foto's om er te zijner tijd een website mee te vullen. Je ziet het niet goed, maar ik zet een plastic faun uit Griekenland op de foto waarvan de piemel omhoog gaat als je op zijn kop drukt. Rare jongens, die Grieken.

Nog eens Barbie

Ik had mijn nichtje dus een Barbie-pop gegeven, en dat was al haar zevende. Ik keek daarvan op, maar Johan Bunicich bijvoorbeeld niet. Hij heeft twee dochtertjes en thuis ,,een doos vol van die dingen'', zei hij.

En nu kreeg ik ook een mailtje van Liesbeth. ,,Nou schrik niet'', schrijft ze. ,,Onze Tessa heeft er dik veertig en ze is met al die Barbies heel blij. Ze heeft ze in verschillende soorten en kleuren, wat dat betreft kan je een meisje van acht of vier of wat voor leeftijd niet blijer maken dan met een Barbie.''

En of de duvel ermee speelt: vandaag staat in de Volkskrant dat een Britse onderzoekster heeft vastgesteld, dat veel meisjes tussen zeven en elf hun Barbiepoppen verminken. Ze plukken ze kaal, trekken het hoofd eraf en stoppen de pop zelfs in de magnetron. Dat is een teken dat de meisjes afscheid nemen van hun kindertijd, begrijp ik. Misschien dat ze daarom zoveel van die poppen nodig hebben.

Nieuwjaarsduik

Ze zijn overal in, en sinds Arend Folkert er een jaar geleden mee begon, ook op Ameland: nieuwjaarsduiken. Het gaat heel vlug, het is het water inrennen en er weer uit dus als je even niet kijkt heb je alles gemist. Dit jaar was het op het badstrand van Hollum een stuk drukker dan vorig jaar, dus het zal wel een traditie worden.


Vorig jaar was het me niet opgevallen, maar er staan twee man van de reddingboot in felgekleurde waadpakken in het water, vermoedelijk om erop toe te zien dat niemand een hartaanval krijgt of door een witte haai wordt meegesleurd. Richard, tevens leadzanger van de Grunions was er een van, en hij maakte zich nog nuttig ook voor een nieuwjaarsduiker die in zijn enthousiasme kennelijk zijn bril was kwijtgeraakt.

Overigens had ik vorig jaar als goed voornemen dat ik zou gaan leren zwemmen. Dat is er niet van gekomen, maar dit jaar hopelijk wel. Sjouke, die ook niet kon zwemmen, is me al voorgeweest: die is met wekelijkse zwemlessen begonnen en hij kan al een stukje onder water zwemmen, hoorde ik gisteren. Daar is hij heel trots op, werd me er wat lacherig bij verteld. Nou, daar zou ik ook heel trots op zijn.

Gehaktballen

Ingrid zou dit jaar gehaktballen maken, voor oud & nieuw. Die eten we op nadat we bij alle ouders en andere adressen in Hollum langs zijn geweest, als afsluiter. Maar Ingrid woont in Amsterdam, en door alle winterweergedoe durfde ze de reis naar Ameland niet aan en ze is nog wel een schippersdochter. Maar goed, ze zette een foto op haar weblog om te laten zien dat het geen smoes was, en ze echt forse gehaktballen had gemaakt.


Nou - we hebben ons bij Johan en Fabienne thuis getroost met andere ballen. Ze waren in verhouding wel erg klein uitgevallen, daarom kijkt iedereen zo sip op Andre Douwe na. Maar er waren wel een heleboel van.