Geen lezer

De Amelander paardenreddingboot lijkt een stuk kleiner, als hij zo in Delft tussen de gebouwen van de Technische Universiteit staat. Daar was hij heengesleept (de paarden bleven thuis) voor Paardenkracht/Mannenmoed, dat voor een keer in Delft werd uitgevoerd.

Dat klinkt vreemder dan het is: de Delftse uitvoering was georganiseerd door Gabri Lodewijks, lid van de lustrumcommissie van de TU en hoogleraar daar. Zijn vader Joop is koorlid en de grote aanjager van Paardenkracht/Mannenmoed.

Ik herkende Gabri niet terug toen ik hem zag: vroeger, toen hij in Hollum woonde, was hij een magere, wat slungelachtige jongen die niet erg opviel. Hij kwam wel eens in discotheek West End, in de tijd dat ik daar af en toe achter de bar stond. Nu was hij een gezette hoogleraar, van die onbestemde leeftijd die hoogleraren altijd hebben.

Er waren twee busladingen vol Amelanders en aanhang voor naar Delft gekomen. Vanuit de bus wees ik een jonge Hollumer, die een rol als schooljongen heeft in het stuk, op een opmerkelijk gebouw met een dak van gras en een spitse toren erop. Overal eromheen stonden bordjes met 'Library' erop.

,,Weet je wat er in dat gebouw zit?'', vroeg ik hem.

Hij haalde zijn schouders op.

,,Goed kijken'', pushte ik.

Pieter Jan Borsch, die voor ons zat, hield het niet langer. ,,Ik gok dat er een bibliotheek in zit'', zei hij.

,,Dat denk ik ook'', zei ik. ,,Kijk maar, het staat op de vlag en op die bordjes.''

 ,,Dan moet ik lezen'', zei de jongen. ,,Dat doe ik alleen als het moet voor school, maar in het weekeinde niet.''  

(Hier zijn nog wat meer foto's)

Stradavidsvaarders

In deze kerk (de Halloween-achtige foto is zaterdagavond gemaakt, direct na de laatste uitvoering van Paardenkracht Mannenmoed) heb ik een week elke avond op de preekstoel gestaan en luisteraars zinnen voorgelezen als Zondag den 22e augustus zijn de Stradavidsvaarders binnen gekomen: de vangst was zuinig.

Geen mens die er naar gevraagd heeft, gelukkig, want ik heb geen enkel benul wat een Stradavidsvaarder is. Eerst dacht ik dat er Stradivarius stond, maar dat slaat nergens op in een memorieboek van Cornelis Sorgdrager, een Amelander uit de achttiende en begin negentiende eeuw.



Gelukkig is er Google, dat weliswaar ook niet weet wat een Stradavidsvaarder is, maar oppert om Straat Davis-vaarder te proberen. Dat is dus niet een scheepstype, maar een schip dat voor de walvisvangst naar de Davis Strait, westelijk van Groenland, vaart.

Het is verder een weetje van niks, maar het leuke vind ik dat die zeventiende-eeuwse dagboekanier bij het opschrijven gewoon op de klank is afgegaan en dacht: dat snappen ze zo ook wel.

Er is hoop

Mijn oud-chef Willem de Boer, zelf zeer actief in de kerk, reageerde verheugd toen ik hem vertelde dat ik deze week vier keer voor een volle kerk sta, op de preekstoel.

,,Dat had ik altijd al gedacht'', zei hij.

Ik preek helemaal niet, vertelde ik er dadelijk maar bij. Ik lees met een wat bekakte stem fragmenten voor uit de dagboeken van Cornelis Sorgdrager, een Hollumer die tussen 1779 en 1826 noteerde wat voor weer het was, welke schepen er waren vergaan en hoe het er in de rest van de wereld aan toeging. De onthoofding van Lodewijk de Zestiende staat er ook in.

Het is onderdeel van de voorstelling Paardenkracht Mannenmoed, op poten gezet door het Interkerkelijk Zangkoor. Dat zingt speciaal geschreven liederen over de reddingboot, de vuurtoren, jutten en het eiland, met tussendoor korte optredens.



De premiere was gisteravond een succes, denk ik als ik afga op alle complimentjes na afloop. Ook hier zeiden verschillende mensen dat ik mijn roeping gemist heb en op de preekstoel pas goed tot mijn recht kom.

Greetje was een van hen.

,,Ik denk het niet'', zei ik tegen haar.

,,Al is de boodschap vermoedelijk wel, dat als iemand als ik op een preekstoel kan belanden, er werkelijk voor iedereen hoop is.''

(De foto en het filmpje zijn van Jeanet de Jong)

Op schoolreis

De TU Delft (vroeger heette die Technische Hogeschool Delft, wat eigenlijk sjieker klinkt) is 170 jaar.

In het begin heette hij overigens Koninklijke Akademie ter opleiding van burgerlijke ingenieurs zoo voor 's lands dienst als voor de nijverheid en van kweekelingen voor den handel wat nog veel voornamer klinkt.

Toen Bauke en Tjeerd er nog studeerden en we er rond 1980 geregeld op feestjes kwamen, was er in Delft een vrouwentekort, wat ze probeerden op te lossen door er opleidingen tot verpleegster of apothekersassistente heen te halen.

Of dat gelukt is kunnen we op 13 oktober controleren, want dan gaat iedereen die vorig jaar iets met de voorstelling Mannenmoed / Paardenkracht te maken had erheen, om dat stuk nog eens uit te voeren. Lees bovenstaand artikel uit de Delftse Post.

Drie touringcarbussen vol - net een schoolreisje. De paardenreddingboot gaat een dag eerder al heen, zonder paarden, en een miniatuurvuurtoren reist mee. Ook ik ga mee, want ik heb een klein rolletje als Cornelis Sorgdrager. En ik ben al jaren niet meer op schoolreis geweest. Nog acht nachtjes slapen.